Ben bir müslümanım elhamdulillah.
Elbette bir ateistin düşüncelerini anlamlandıramıyorum.
Mesela ben birisinin daha müslüman olup hidayetine vesile olmak isterim. Bunun için de elimden geleni yapabilirim. Çünkü peygamberim (s.a.v.), senin bir kişinin hidayetine vesile olman, üzerine güneşin doğduğu her şeyden daha hayırlıdır, buyuruyor.
Lâkin bir ateistin, bir yokluk dâvası için bu kadar çırpınmasına bir mânâ veremiyorum. Senin için yok olan şey, seni niye endişelendiriyor? Birilerinin inandıkları gibi davranması seni neden rahatsız ediyor?
Onlar inansa ne olur? İnanmasa ne? Senin kazancın ve kaybın nedir?
Düşün!
Seni rahatsız eden şey, istesen de istemesen de, inansan da inanmasan da, seninin kalbinin de Allah Allah diye çarpıyor olması.
Dinle!
Ve bu sana huzursuzluk veriyor.
Nasıl ki birisi dünyevi bir şey için yalan söylediği zaman her işinde huzursuzdur, ortaya çıkmasından endişelidir.
Cenab-ı Hakk'ın varlığını inkâr etmek de en büyük yalandır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder