Kim Hakîr?

 Bazı kitaplara acıyorum.

Bu kadar hor kullanıldığı için.

Bazı insanlara da acıyorum.

Kitabı bu kadar hor kullandıkları için.

 

Kitap Hediyesi

  

 

Bugün ders verdiğimiz çocuklara kitap hediye ettim.

Kitap hediyesine sevinen çocuk görmek beni ziyâdesiyle mutlu etmiştir.

Çocukların yüzüne bakmaya doyamazken; birileri oturduğu yerden savaş çıkarıp bu sıbyanları nasıl katledebilir hiç aklım almıyor.

Ama kâfirlik böyle bir şey işte diyorum.

Bilen Gelsin

 Ne demişler:

Kamunun hâlıkı birdir niçin bazısı kâfirdir.

Bu ne hikmet bu ne sırdır, bilen gelsin bu meydâne.

Gerçekten akıl alır şey değil.

Mesela sen neden inanıyorsun da, yanındaki arkadaşın senin iman ettiklerine inanamıyor.

Aramızdaki fark nedir?

Kâfir, Hakk'ı, hakikati örten demek. Örtmeye çalışan da denebilir. Zirâ kimse gerçekleri tam mânâsıyla gizleyemez. 

Küffâr belki de sadece kendi gözlerini yumar, kalbini mühürler, kulaklarını kapatır.

  

 

Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adı ile
46- Yeryüzünde dolaşmıyorlar mı ki olanları akledecek kalbleri, işitecek kulakları olsun. Gerçek şudur ki, gözler kör olmaz, fakat asıl göğüslerin içindeki kalpler kör olur.
Hac Sûresi

 

 

 Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adı ile
26- And olsun ki, biz onlara size vermediğimiz imkanlar vermiştik. Onlara kulaklar, gözler ve kalpler vermiştik. Fakat kulakları, gözleri ve kalpleri onlara hiçbir fayda sağlamadı. Çünkü onlar Allah'ın âyetlerini bile bile inkâr ediyorlardı. Alay etmekte oldukları şey de onları sarıp kuşattı.
Ahkaf Sûresi

 

Tatlıdan Ekşiye (Vişne Zamanı)

 

Kiraz artık son demlerini yaşarken...

 

 

 

Vişne görülmeye başladı.

Meyve suyunu benim gibi evde yapanlara...

Bu iki fotoğrafı da bir dönem oturduğumuz küçük bahçeli evde çekmiştim.

Bizden önceki ev sahipleri küçücük bahçeye bir çok ağaç dikmişlerdi. Hepsi birbirine girmişti.

Hayatta Ne İçin Varım?

 

Kul olmak için.

İnancım bu.

Ama ne kadar olabiliyoruz ki?

Bugün okuduğum kitapta Allah dostlarından birinin şu sözleri beni çok etkiledi.

Sünneti seniyyenin hepsine uymaya çalıştığını ama birine uyamadığını söylüyordu. Peygamber efendimiz, kızı Fatıma (r.anha) yı Hz. Ali ile evlendirdi ve onun evine gidip gecelerdi. Ama benim kızım yok ki evlendireyim de onun evinde kalayım, diyordu.

Buna göre bizim müslümanlığımız nerelerde acaba? demeden kendimi alamıyorum.

Yaşamdan yazılar bloğunun şu yazısına yorumumdur.

Taflanlar Olmaya Başlamış

 

Taflan olgunlaşması uzun süren bir meyve.

 

 

Bu fotoğrafları daha önce Yuvacık barajında çekmiştim.

 

 

 

Bizim parkların taflanları şu sıralar kızarmışlar. Ama tam yenebilmesi için biraz daha zamana ihtiyaç var.

Bir daha gittiğimizde yerinde yeller eseceğinden eminim.

:)

Bencillik

  

 

 "Kervan halkının sırtı yaralı merkebe yüreği yanmaz. Onlar ancak kendi yükünü düşünür."

 

(Şeyh Sâdi - Bostan)

...

Bir benlik vardır. Bir de bencillik.

Benlik, insanın kendisini sevmesidir. Kendisi için hayırlı şeyler düşünüp planlaması ve buna göre yaşaması fena bir şey değildir.

Mesela ibadet etmek kişinin kendisini sevmesidir. Allahu Teala'nın haşyeti ile günahlardan korunmak, hayır işlerinde bulunmak bir benliktir.

Ama başkalarının sırtından geçinmeye çalışmak, sürekli onlardan faydalanmak ve karşıdakini hiç düşünmemek bencilliktir.

 

Birisi hayat mücadelesinde sırtınızdaki yaraları görmüyorsa ondan uzak durun.

Kitap

Komşuya giderken küçük çocuğu için bir kitap götürdüm. Çocuk bir iki baktı ama çok da ilgilenmedi. Henüz okuma yazma bilmiyor olsa da, resimlerine bakmasını beklerdim. Annesi çocuktan daha çok sevindi sanki. Eh en azından birini mutlu ettik.

:)

Sehpanın üzerine bıraktılar.

Daha sonra eve gelen diğer misafir çocuklarının kitabı paramparça edeceklerinden endişe etmem yersiz oldu. Zira kimsenin dikkatini bile çekmedi. Orada bir tablet olsaydı büyük bir ilgi toplayacağı şüphe götürmezdi herhalde.

Kitabın yırtılmadığına kendi adıma seviniyor olsam da (kendi kitaplarımda böyle bir takıntım var); çocuklar açısından üzülsem mi bilemedim.

Lavanta Günleri

  

 

Yeni insanlar tanımayı seviyorum, içli dışlı olmayı pek sevmesem de.

Kiminle neler paylaşacağınız hiç belli olmuyor şu hayatta.

Bazen küçük bir mutluluk, bazen büyük bir hüzün.

Ama buna değmez mi?

Şimdi zamanı isminde bir etiket oluşturdum. Günümüz koşullarında doğadan o kadar kopmuşum ki, neyin ne zaman olduğunu unutuyorum. Burası da bir hatırlatma olsun.

Şimdi lavantaların açma zamanı.