Komşuya giderken küçük çocuğu için bir kitap götürdüm. Çocuk bir iki baktı ama çok da ilgilenmedi. Henüz okuma yazma bilmiyor olsa da, resimlerine bakmasını beklerdim. Annesi çocuktan daha çok sevindi sanki. Eh en azından birini mutlu ettik.
:)
Sehpanın üzerine bıraktılar.
Daha sonra eve gelen diğer misafir çocuklarının kitabı paramparça edeceklerinden endişe etmem yersiz oldu. Zira kimsenin dikkatini bile çekmedi. Orada bir tablet olsaydı büyük bir ilgi toplayacağı şüphe götürmezdi herhalde.
Kitabın yırtılmadığına kendi adıma seviniyor olsam da (kendi kitaplarımda böyle bir takıntım var); çocuklar açısından üzülsem mi bilemedim.

