Mantarları çocukluğumdan beri seviyor ve eğlenceli buluyorum.
Yerlerinden
hiç kıpırdamadan insanın yüzünde bir tebessüm bırakmak, hayrete
düşürmek, hatta garip bir mutluluk vermek mantarlara mahsus.
Renkleriyle...
Şekilleriyle...
Dokusuyla...
Gizemli halleriyle...
Her yerde olmalarıyla...
Mantar deyince Şirinler'in, mantar evleri aklıma geliyor :)
YanıtlaSilUnutmuşum. Öyleydi değil mi?
Silmantar toplayıp yemek de güzel :)
YanıtlaSilİlmini bilirsen evet, ben bilmiyorum.
SilYenmeyenlerin görüntüleri daha ilginç.
Sakın, sakın ama toplayıp da yemeye kalkışmayın. Ben, eve sokmam. Sebebi: 2007 yılıydı. Annem, İbn-i Sina hastanesinde yoğun bakımda yatıyor, bir hasta yakınının annesi ise mantardan zehirlenmiş yatıyordu. Çocuklarından galiba birisi karaciğer vermiş nakil olmuş ama yine de yaşatamadılar. Herkes yemişti galiba ama ötekilere bir şey olmamıştı. Kültür mantarı bile bazen zehirli olabiliyormuş.
YanıtlaSilBunlar yemelik mantarlar değil. Sadece fotoğraflarını çekiyorum. Ben de nadiren kültür mantarı dışında mantar yemiyorum.
SilTeşekkür ederim.