Her acı Rabbimizin rahmeti ile bir gün son buluyor.
Alınacak dersler alınmalı ve kapatılmalıydı.
Ama biz ne yapıyoruz?
Onu zihnimizde esir edip, yıllarca üzülecek şeyler hâline getiriyoruz.
Yıllar geçiyor, çevremiz değişiyor ama o hüzünleri diğer insanlar üzerine yansıtıyoruz.
Hatta ölmüş insanları bile adeta ihya edip, verdiği acıları tekrar tekrar kayıttan oynatıyoruz.
Kim zarar görüyor sizce?
Ne demiş Mevlana hazretleri "Kişinin kendine ettiğini, edemez kişiye hiçbir fani"
YanıtlaSilGüzel söylemiş.
Sil