Her yaşın kendine ait hususiyetleri var. Onları görmek ve hakkıyla yaşayabilmek ne güzel olurdu.
Çocukken sevgi ortamında gelişebilmek, oyunlarla kendini eğitebilmek.
Gençliğinde; en aktif olduğunda, gücünün zirvesindeyken, günaha dalmadan hayırlı işlerle meşgul olabilmek.
Orta yaşında; yani en olgun olman gereken zamanda kemâle erebilmek...
Yaşlandığında ise, elindeki imkanları hayır işlerinde harcayabilmek ve o da yoksa dualarını, güzel sözlerini gençlerden esirgememek...
Hayatın her döneminin hakkını verebilmek ve alabilmek.
Yıllar önce bir otobüs firmasının bardakları üzerindeki sloganını hatırlamaktayım. O günlerde bunu idrak edemeyecek kadar gençtim.
"Her şey zamanında"
Belki hizmet noktasında yazılmış olan ve hâlâ hatırladığım bu slogan bana çok şey anlatıyor şimdi.
Peki size ne ifâde ediyor?
zamanında zamanımı o kadar boşa harcadım ki keşke yeniden doğsam dedim sonra kendimi bu yıl yeniden doğurmaya karar verdim. bu yazı da tam bana böyle hissettirdi :)
YanıtlaSilHangimiz harcamıyoruz ki. Ama önümüzdeki günlere bakabiliriz. :)
Sil